صحنه تئاتر اتاق اصناف تهران قرار است میزبان پرده جدیدی از یک نمایش سورئال باشد. در حالی که هنوز جوهرهای احکام اعضای هیئترئیسه جدید خشک نشده، گویی برخی اعضای هیات نمایندگان بیکار نبوده و به جای کار صنفی، در حال دوخت لباس اپوزیسیون برای خودشان بودهاند.
صحنه تئاتر اتاق اصناف تهران قرار است میزبان پرده جدیدی از یک نمایش سورئال باشد. در حالی که هنوز جوهرهای احکام اعضای هیئترئیسه جدید خشک نشده، گویی برخی اعضای هیات نمایندگان بیکار نبوده و به جای کار صنفی، در حال دوخت لباس اپوزیسیون برای خودشان بودهاند.
به گزارش پایگاه خبری اتاق شفاف، اما قصه این گروههای اپوزیسیون نوظهور، نه یک مبارزه صنفی شرافتمندانه، که بیشتر شبیه یک دورهمی با چاشنی بداخلاقی است. جمعی از بازماندگان هیئترئیسه پیشین، دست در دست برخی رؤسای اتحادیهها و همراهی تعدادی از کارکنان، جبههای تشکیل دادهاند که قرار است سد راه تیم فعلی شوند. تا اینجای کار، شاید بتوان اسمش را کنشگری گذاشت؛ اما ماجرا وقتی تهوعآور میشود که پشتپرده لورفته، بوی تعفن یک خیانت مضاعف را میدهد.
***خیانت اول؛ کارشکنی در عالیترین تشکل صنفی
تشکیل جریان اپوزیسیون برای سنگاندازی در چرخدندههای اتاق، پیش از آنکه ضربهای به هیئترئیسه باشد، تیری است که به قلب اصناف پایتخت شلیک میشود. ایشان چنان در تب مخالفتخوانی میسوزند که فراموش کردهاند اتاق اصناف، ملک شخصی یا زمین بازی سیاسی آنها نیست، این خیانت به اعتماد کسانی است که به امید گشایش، آنها را برای نشستن بر کرسی ریاست اتحادیه انتخاب کردهاند.
***خیانت دوم؛ فروش همسنگران به ثمن بخس
اما شاهکار اصلی، در آنجاست که لیدرهای این اپوزیسیون، در میانه میدان ناگهان تغییر نقاب میدهند. بر اساس اخبار واصله، همان کسانی که اولین فریادهای مبارزه با هیئترئیسه جدید را سردادند، اکنون در دالانهای تاریک چانهزنی، لیست اسامی همراهان خود یعنی روسای اتحادیه منتقد هیأترئیسه را به مثابه غنائم جنگی در اختیار مدیران اتاق قرار دادهاند.
این دیگر بازی سیاسی نیست؛ این بیزینس خیانت است. لیدرها، برای کسب چند صباحی جایگاه یا امتیازی حقیرانه، کسانی را که به آنها اعتماد کرده بودند را در بازار سیاست اصناف حراج کردهاند. آنها همزمان هم به اتاق و هم به جریان مخالف خیانت کردهاند و این یعنی نهایت سقوط اخلاقی در ساختار مدیریتی که به جای اینکه مرجع و حامی اصناف باشد، به عرصه دلالبازیهای پشتپرده گروهی خاص تبدیل شده است و ابعاد سیاه این بازی وقتی بیشتر مشخص میشود که معلوم میشود گروهی از افرادی که به عنوان کارمند سر سفره اصناف نشستهاند، حرمت نگه نداشته و نقش تعیینکننده دراین خیانت دارند.
***سخن آخر با مخاطبان اتاق شفاف
سهشنبه، در اجلاس اتاق، باید منتظر نمایشی بود که بازیگرانش دیگر نمیدانند کدام نقاب را بر چهره بزنند، وقتی لیدر اپوزوسیون، خودش جاسوس خودش است، آیا دیگر چارچوبی برای آنچه اخلاق نام دارد، باقی میماند.
پیش از آنکه هیأترئیسه بخواهد در مقام تقابل با این اپوزیسیون قلابی برآید، لیدرهایش تیشه به ریشهاش زدهاند و همه بداخلاقیها را به کسانی نسبت دادهاند که نیتشان انتقاد سازنده بوده نه اقدامات مخربی که باعث بیاعتبار شدن نام و جایگاه اتاق اصناف پایتخت شود.
آنها فروختهاند، فروخته شدند و حالا در انتظار پاداش خیانت خود نشستهاند؛ غافل از اینکه در تاریخ صنفی تهران، نام آنها نه به عنوان مبارز که به عنوان دلال بحران ثبت خواهد شد.
با برملا شدن واقعیت اپوزوسیونی که لیدرهایش با قصد و نیت معامله و منفعتطلبی، ساز مخالفت کوک کردهاند و رؤسای اتحادیههایی که به هر دلیلی نقد دارند را وجه مصالحه امتیاز گرفتنشان قرار داداند، شاید فرصتی فراهم شود تا اعضای اجلاس این واقعیت را بپذیرند که چند سالی است، بازیچه خودخواهی، سوجویی و منفعتطلبی گروهی معدود شدهاند که روزی در موضع قدرت منافعشان تأمین میشد و امروز برای تأمین منافعشان اعضای اجلاس را قربانی میکنند.
تمامی حقوق این سایت متعلق به اتاق شفاف است.