در آستانه برگزاری انتخابات برخی اتحادیههای صنفی، یکی از موضوعاتی که بار دیگر مورد توجه فعالان صنفی قرار گرفته، مسئله ورود کارمندان اتحادیهها به رقابتهای انتخاباتی و عضویت در هیأتمدیره است؛ موضوعی که به باور بسیاری از فعالان صنفی میتواند تبعات ناخوشایندی برای سلامت ساختار مدیریتی اتحادیهها به همراه داشته باشد.
در آستانه برگزاری انتخابات برخی اتحادیههای صنفی، یکی از موضوعاتی که بار دیگر مورد توجه فعالان صنفی قرار گرفته، مسئله ورود کارمندان اتحادیهها به رقابتهای انتخاباتی و عضویت در هیأتمدیره است؛ موضوعی که به باور بسیاری از فعالان صنفی میتواند تبعات ناخوشایندی برای سلامت ساختار مدیریتی اتحادیهها به همراه داشته باشد.
به گزارش پایگاه خبری اتاق شفاف، هیأتمدیره هر اتحادیه صنفی به عنوان مهمترین رکن تصمیمگیری و سیاستگذاری آن، باید متشکل از اعضای باسابقه، خوشنام و توانمند همان صنف باشد؛ افرادی که سالها در فضای کسبوکار فعالیت کردهاند، مشکلات و دغدغههای فعالان صنفی را از نزدیک لمس کردهاند و با نگاه خدمترسانی و دفاع از حقوق همکاران خود وارد این جایگاه میشوند و از همه مهمتر با قوانین و قواعد نانوشته بازار آشنا هستند.
بسیاری از کارشناسان صنفی بر این باور هستند که ورود کارمندان اتحادیه به انتخابات هیأتمدیره میتواند زمینه بروز تعارض منافع و حضور آنها در هیأتمدیره به ایجاد مشکلات متعدد منتهی شود.
کارمندان اتحادیه معمولاً سالها در بخش اجرایی فعالیت داشتهاند و با سازوکارهای اداری، مالی و همچنین مسیرهای مختلف کسب درآمد در اتحادیه آشنا هستند و همین آشنایی ممکن است این شائبه را ایجاد کند که حضور آنها در هیأتمدیره بیش از آنکه با هدف خدمت به اعضا باشد، با نگاه بهرهبرداری از ظرفیتهای اقتصادی اتحادیه دنبال میشود.
از سوی دیگر، کارمندان اتحادیه به دلیل دسترسی مستقیم به پروندهها، سوابق و اطلاعات اعضای صنف، اشراف قابل توجهی بر وضعیت فعالان صنفی دارند و برای سالها به عنوان امین و امانتدار در خدمت اتحادیه بودند و تغییر این جایگاه به فعال صنفی و رقیب میتواند، حاشیههایی به دنبال داشته باشد.
برخی فعالان این حوزه هشدار میدهند که چنین دسترسی در صورت ورود به هیأتمدیره میتواند زمینه سوءاستفاده از اطلاعات و حتی اعمال فشار بر برخی اعضا را فراهم کند؛ مسئلهای که با اصول شفافیت، سلامت و عدالت در اداره امور صنفی در تضاد است.
تجربه برخی اتحادیهها در سالهای گذشته نیز نشان داده است که حضور افراد دارای سابقه کارمندی در ساختار مدیریتی، گاه با حاشیهها و نارضایتیهایی در میان اعضا همراه بوده است، چنانکه در مواردی، اعضای صنف نسبت به تمرکز قدرت، شکلگیری شبکههای غیررسمی در تصمیمگیریها و تضعیف اعتماد میان اعضا و مدیران اتحادیهها ابراز نگرانی کردهاند، که نتیجه آن چیزی جز کاهش مشارکت اعضا در فعالیتهای صنفی و تضعیف نقش اتحادیه به عنوان نهاد مدافع حقوق اعضای صنف نبوده است.
کارشناسان حوزه اصناف بر این باورند که برای حفظ سلامت و کارآمدی اتحادیهها، لازم است میان بدنه اجرایی و جایگاه مدیریتی فاصلهای منطقی و شفاف وجود داشته باشد، چارچوبی که تاکید میکند؛ کرسیهای هیأتمدیره باید در اختیار فعالان باسابقه و شناختهشده صنف قرار گیرد؛ افرادی که سرمایه اصلی آنها اعتماد همکاران و سابقه فعالیت حرفهای در همان حوزه است.
در نهایت باید اذعان داشت؛ تقویت شفافیت، جلوگیری از تعارض منافع و انتخاب مدیرانی که با رویکرد خدمترسانی وارد عرصه مدیریت صنفی میشوند، میتواند به افزایش اعتماد اعضا و ارتقای عملکرد اتحادیهها کمک کند؛ موضوعی که برای پویایی و سلامت فضای کسبوکار صنفی از اهمیت ویژهای برخوردار است.
تاکید مؤکد بر این مهم که هیاتمدیره مجموعهای متشکل از نمایندگان صنف است که باید از میان پیشگسوتان، نخبگان و صاحبان دانش و تجربه انتخاب شوند تا با درک شرایط فعالیت صنفی در مسیر منافع عمومی صنف قدم بردارند.
با چنین تفسیری به اعضای صنف به عنوان صاحبان رای یادآور میشویم که اعضای هیات مدیره باید افراد شاخصی باشند که فعال صنفی هستند، نه افرادی که به بهانه نشستن بر کرسی مدیریت جواز کسب گرفتهاند یا کسانی که اول وارد هیاتمدیره میشوند و بعد شخصیت صنفی پیدا میکنند، که اگر چنین شود گویی اعضای صنف با دست خود تیشه بر ریشه صنف زدهاند.
تمامی حقوق این سایت متعلق به اتاق شفاف است.