به گزارش پایگاه خبری اتاق شفاف، شهریور ۱۴۰۵ آنجا که قرار است انتخابات اتاق‌های اصناف سراسر کشور برگزار شود، روسای اتحادیه‌ها به عنوان عالی‌رتبه‌ترین نمایندگان جامعه صنفی در پای صندوق رای، منتخبان خود برای هدایت عالی‌ترین ارکان صنفی کشور را معرفی می‌کنند، روسای اتحادیه‌ها این‌بار نه فقط برای انتخاب یک ترکیب صنفی، که برای بازتعریف شأن و جایگاه اصناف پای صندوق رأی می‌روند.

چهار سال پیش، این انتخابات زیر سایه قانونی واپسگرا، فرصت حضور و رقابت را از اندوخته ارزشمند تجربه گرفت، اگرچه جوانگرایی اتفاقی ارزشمند است، اما چهار سال گذشته نشان داد که بزرگان اصناف با هدف جوانگرایی حذف نشدند، بلکه هدف بزرگ‌زنی بود و نخبه‌کشی، چنانکه در این مدت شاهد بودیم که انتخاب‌های گزینشی و حذف کردن‌ها غیرمنصفانه زیر سایه لابی برخی منفعت‌طلبان، جامعه صنفی را از رکنی صحنه‌گردان به نهادی منزوی و حاشیه‌نشین تبدیل کرده است.

چهار سال گذشت و بار دیگر روسای اتحادیه‌ها بازیگران اصلی میدان شدند، میدانی که بر خلاف دیگر میادین از یک دو راهی تشکیل شده است، راه نخست، انتخاب افراد توانمند است، آنها که می‌توانند به پشتوانه خرد جمعی و کار گروهی در بستر خردورزی و جسارت بار دیگر پرچم اصناف را بالا ببرند و راه دیگر تسلیم شدن در برابر تحمیل است، تحمیل افرادی که به واسطه ضعف‌هایشان مجبور به تمکین هستند و اتاق‌ها را از خانه اصناف به کلبه حاشیه‌نشینان تبدیل می‌کند و کارمندسالاری می‌شود داغی بر پیشانی آنان که به جای دلسوزی برای خانواده اصناف، شدند مطیع و مرید کارمندانشان، آنها که یاد گرفته‌اند میان انگشتان یک دست چنان اختلاف بیاندازند که دیگر هیچ دستی برای اتحاد، خدمت و اصلاح امور بلند نشود و آنچه را که رقم می‌زنند هرچه هست قطعا عزت اصناف و سربلندی وطن نیست.