به گزارش پایگاه خبری اتاق شفاف، البته در پایان ساعت معاملات ۱۳ همت صف فروش باقی ماند اما همین‌که ارزش معاملات با رشد جدی ۱۰۰ درصدی به بیش از ۲۲ همت رسید و ۳۸% از نمادها سبزپوش شدند به شکل واضحی نشان داد که بازار به این سادگی‌ها تن به ریزش جدی نمی‌دهد. گفتنی است، در بازار دوشنبه، شاخص کل و هم‌وزن کاهش ارتفاع به‌ترتیب ۱.۸ و ۰.۹ درصدی را تجربه نمودند و رقمی بالغ بر ۳.۶ همت خروج پول حقیقی ثبت شد.

بازار دوشنبه، یک روز سخت دیگر را پشت سر گذاشت اما انصافا با جریان خبری یکشنبه شب و تداوم جنگ در جنوب کشور، روند معاملات بهتر از انتظار بود. اگر به دقت به معاملات روز گذشته نگاه کرده باشید، متوجه یک نکته‌ کلیدی می‌شوید: در یکساعت ابتدایی و پایانی معاملات، نشانه‌هایی از حرکت به سمت «تعادل» در طیف وسیعی از سهام مشاهده شد. این یک سیگنال کوچک اما حیاتی است؛ سیگنالی که می‌گوید بدنه بازار دیگر تن به فروش‌های کورکورانه و هیجانی نمی‌دهد و عطشِ خریدارانِ هوشمند برای شکارِ قیمت‌های جذاب، در حال افزایش است. در واقع، بازاری که پس از رالیِ صعودیِ اخیر، به دنبال بهانه‌ای برای یک اصلاحِ منطقی بود، با ورودِ خبرهای منفی از دنیای سیاست و تنش‌های مربوط به تنگه هرمز، به‌طور ناخوانده و بالاجبار در مسیر سراشیبی قرار گرفت.

در فضای سیاسی فعلی، ما با دو دیدگاهِ کاملاً متضاد روبرو هستیم که هر دو بر هیجانِ بازار اثرگذارند. عده‌ای معتقدند بازیِ قدرت در کشور به دست تندروها افتاده و آن‌ها با استفاده از بهانه‌هایی نظیر «نقضِ بندهای تفاهم اسلام‌آباد توسط آمریکا»، به دنبال تخریبِ مسیرِ توافق و بازگرداندنِ بازی به حالتِ پیشین هستند. در سوی مقابل، تحلیلگرانِ باسابقه بر این باورند که این تنش‌ها، صرفاً یک «بازیِ پیچیده سیاسی برای کسب امتیازاتِ بیشتر» در میز مذاکره است. حقیقت این است که ما به‌عنوان ناظرانِ این میدان، نمی‌خواهیم در پیچیدگی‌های دنیای سیاست غرق شویم؛ آنچه برای ما اهمیت دارد، «روایتِ بازار» از این تحولات است.

در کوتاه‌مدت، فضای خوش‌بینیِ سیاسی غبارآلود شده و ابهامات، راه نفسِ بازار را تنگ کرده‌ است. بزرگترین ترسِ فعلی، فرضیه‌ «پاره شدنِ تفاهم‌نامه و محاصره‌ دریایی» است؛ سناریویی که اگر محقق شود، می‌تواند فشارِ فروش را به‌طور تصاعدی و ترسناک بالا ببرد. با این حال، شواهد موجود نشان می‌دهد که طرفین فعلاً در مرحله‌ «مانور و تستِ قدرت» هستند و امیدواری برای بازگشتِ دوباره به میز مذاکرات، همچنان منطقی‌ترین سناریو به نظر می‌رسد. اگر این تنش‌ها در همین نقطه مدیریت شود، انتظار داریم چکشِ فشارِ فروش تا پایانِ همین هفته تخلیه شده و بازار به ثبات نسبی برسد.

بنابراین اگر نگاهی بلندمدت (یک تا یک‌ونیم ساله) به روند کلی بازار داشته باشیم، این اصلاحِ چند روزه را نباید یک تهدید تلقی کرد، بلکه باید آن را یک «فرصتِ طلایی» برای بازگشت به مدارِ ارزندگی دانست.