به عنوان یک روزنامه‌نگار و مشاور رسانه‌ای که در این سال‌ها زیر و بم رقابت‌ها و معادلات پشت‌پرده را دیده‌ام، باید اعتراف کنم که گاهی بهترین برنده‌ها، کسانی نیستند که تا آخر خط می‌دوند و ادامه می‌دهند؛ بلکه آنهایی هستند که می‌دانند کی و کجا ترمز دستی را بکشند و با یک چرخش ۱۸۰ درجه‌ای جسورانه، همه را مبهوت کنند.

در جریان اتفاقات پرالتهاب، پر سر و صدا و گاهی عجیب ‌وغریب انتخابات اخیر اتاق اصناف تهران، ماجراهای تلخ و شیرین زیادی رقم خورد؛ از ائتلاف‌های لحظه‌آخری با تاریخ مصرف چند ساعته گرفته تا وعده‌هایی که آن‌قدر غیرواقعی بودند که به کمدی سیاه پهلو می‌زدند، اما برای من، در میان تمام این هیاهوهای گوش‌خراش، ناب‌ترین اتفاق، یعنی فرصت بی‌نظیر همراهی و هم‌قدمی با محمدرضا عمرانی، رئیس فرهیخته اتحادیه صنف ساعت تهران بود.

ایشان برای ورود به میدان رقابت انتخابات در کنار یکی از ارزشمندترین چهره‌های صنفی یعنی علی فاضلی پیر و پیشکسوت نام‌آشنای اصناف قرار گرفت و در میانه راه و درست در اوج رقابت‌ها، تصمیمی گرفت که صحنه بازی را به‌ کل عوض کرد: انصراف تمام ‌قد و هوشمندانه به نفع حاج علی فاضلی.

شاید در نگاه اول و از دید آماتورها و حتی حرفه‌ای‌های بازی سیاست و صنف، این اقدام یک عقب‌نشینی به نظر برسد؛ اما باید واقع‌بینانه به این پدیده نگاه کنیم: این یک شاهکار استراتژیک بود.

صادقانه باید اقرار کرد؛ هیچ مشاور رسانه‌ای، رهبر کمپین‌ یا تئوریسین انتخاباتی در دنیا، جسارت، جرأت و خلاقیت طراحی چنین سناریویی را ندارد که به کاندیدای خود بگوید: وارد میدان شو، موج ایجاد کن، توجه‌ها را به سمت وزنه کارشناسی جلب کن و بعد در طلایی‌ترین زمان ممکن، با وقار تمام پشت سر استوانه و ریش‌سفید اصناف بایست.

ما مشاورها معمولاً به مبارزه تا آخرین قطره خون (البته جسارتاً خون کاندیدا) اعتقاد داریم؛ اما تیزهوشی ذاتی، درایت و پختگی دکتر عمرانی باعث شد ایشان بدون نیاز به هیچ سناریونویسی، این حرکت کیش‌ و مات را در صفحه شطرنج اصناف پیاده کنند.

نتیجه چه شد؟

۱. پیروزی در لیگ اخلاق و احترام به پیشکسوت: در حالی که بسیاری برای یک رأی بیشتر حاضر هستند حتی اصول اولیه‌ رفاقت را قربانی کنند و برای ایجاد ائتلاف به جای معیارهای شایستگی فقط به سبد رأی چشم داشته باشند، محمدرضاعمرانی با قرارگرفتن در کنار علی فاضلی و بعد کنار کشیدن به نفع ایشان، نشان داد که احترام به پیشکسوت و منافع کلان اصناف برایش ارجح‌تر از نشستن روی صندلی قدرت است. مدال اخلاق و احترامی که ایشان از جامعه اصناف گرفت، در هیچ صندوق رایی پیدا نمی‌شود.

۲. نفوذ فراتر از مرزها و ائتلاف‌سازی واقعی: این انصراف هوشمندانه چنان بمب خبری و موج رسانه‌ای خلق کرد که نام و کاریزمای ایشان نه تنها به گوش تک‌تک اعضای اجلاس رسید، بلکه کیلومترها فراتر از مرزهای فیزیکی و فکری اتاق اصناف تهران طنین‌انداز شد. ایشان نشان دادند یک لیدر صنفی واقعی، توانایی ایجاد هم‌افزایی با بزرگان جریان‌ساز را دارد؛ حرکتی که صدها بنر، تراکت و نطق‌های حماسی از انجام آن عاجز بودند و در نهایت آنچه به نام ایشان ثبت شد؛ تسخیر قلب‌ها و اذهان جامعه صنفی و تثبیت جایگاه به عنوان یک استراتژیست اصیل.

برای من روزنامه‌نگار که عاشق تحلیل پدیده‌های خاص هستم، بودن در کنار شخصیتی با این سطح از هوش هیجانی و درک عمیق از زمان‌سنجی (که البته از رئیس صنف ساعت جز این دقت میلی‌ثانیه‌ای هم انتظار نمی‌رفت)، یک کلاس درس عملی بود. دکتر عمرانی به همه ما یاد داد که گاهی برای جریان‌سازی ماندگار، باید از قاب تنگ منیت خارج شد و بازی را در کنار بزرگان رقم زد.

سایه این رفاقت‌ها و همراهی‌ها مستدام؛ و به امید روزهایی که در اصناف، شاهد تکرار چنین کاراکترهای باکلاس، موقعیت‌شناس و هوشمندی باشیم.

علی شفائی – روزنامه نگار