به گزارش پایگاه خبری اتاق شفاف، بی‌شک مجتبی صفائی به عنوان جوانترین رئیس اتاق اصناف ایران تا کنون، لقب پرحاشیه‌ترین رئیس را هم یدک می‌کشد، از روند به قدرت رسیدن با کنار زدن دو رئیس قبلی دوره تا وارد شدن بی‌پرده و مستقیم در فعالیت‌های سیاسی و در نهایت حذف او از هیأت رئیسه اتاق اصناف ایران، در کنار اتفاقات دیگری چون تصویب اصلاحیه قانون نظام صنفی و انتقال مسؤلیت و قدرت اتحادیه‌ها به سامانه‌ها، دوره ریاست صفائی بر اتاق اصناف ایران را دوره‌ای متفاوت از دوره‌های قبلی و با حواشی زیاد رقم زد.

داعیه جدایی اقتصاد و سیاست اصولا تفکری اشتباه و نشدنی است، اما جامعه صنفی یا حداقل تشکل‌های صنفی هیچ زمان به طور رسمی و علنی وارد رویدادهای سیاسی نمی‌شدند و مواضع هر یک از فعالان صنفی حتی هیأت رئیسه اتاق‌ها به عنوان مواضع شخصی ایشان مطرح می‌شد و هیچ زمان اتحادیه یا اتاق اصناف رسما موضع‌گیری سیاسی نمی کرد، اما در زمان ریاست مجتبی صفائی موضع‌گیری‌ها علنی و رسمی شد و شاید همین جانبداری سیاسی شرایط را به گونه‌ای پیش برد که به حذف صفائی از ریاست اتاق ایران و در مرتبه بعد از هیأت رئیسه اتاق منتهی شد.

اگرچه وی همچون رؤسای ادوار قبل، از مشاوران و اطرافیان خود آسیب دید و مرتکب خطاهای مدیریتی شد که به حذف زودهنگام او پیش از پایان دوره منتهی شد، اما این ماجرا پایان صفائی نبود و وی موفق شد بار دیگر به عرضه قدرت باز گردد و اخبار و شنیده‌ها حکایت از بازگشت وی به هیأت رئیسه اتاق اصناف ایران دارد.

اگرچه همین اخبار موارد دیگری را نیز حکایت می‌کنند، مبنی بر اینکه حق قانونی صفائی برای بازگشتن به عرصه قدرت به شرطی اعاده می‌شود که وی شرایطی را پذیرفته و از آنها تمکین کند.

اینکه چنین مواردی چقدر با واقعیت نزدیک بوده و بازگشت صفائی با چه شرایطی ممکن شده و حضور او چگونه مشروط شده است، یک طرف ماجرا است و این اتفاق می‌تواند زمینه‌ساز بازگشت دیگر مدیران ارشد صنفی باشد که تقریبا با شرایطی مشابه مجتبی صفائی از حلقه قدرت کنار گذاشته شده‌اند و حال با تغییر شرایط ممکن است ایشان نیز بتوانند به عرضه قدرت و حلقه مدیران اصناف بازگردند.

مراد بدری رئیس پیشین اتاق اصناف اهواز و نائب رئیس اتاق اصناف ایران و همچنین احمد ابوالحسنی رئیس پیشین اتحادیه چاپخانه‌داران تهران و نائب رئیس پیشین اتاق اصناف تهران از جمله مدیرانی هستند که حذف ایشان از مسند قدرت شباهت‌های زیادی به آنچه بر مجتبی صفائی گذشت دارد و باید دید مسیری که صفائی برای بازگشت به اتاق اصناف پشت سر گذاشته است، راه بازگشت ایشان را هم هموار کرده است یا صرفا رئیس پیشین اتاق ایران شانس بازگشت به حلقه قدرت را داشته است.

آنچه مسلم است حضور دوباره مجتبی صفائی در هیأت رئیسه اتاق اصناف ایران، مصداق دو پادشاه در یک اقلیم است احتمال تکرار حواشی گذشته خیلی دور از ذهن نیست، مگر اینکه شرایطی که برخی گمانه‌زنی‌ها از آنها سخن گفته و بازگشن وی را مشروط دانسته‌اند، دوری از چنین حاشیه‌هایی را پیش‌بینی و رئیس پیشین اتاق ایران را از تکرار آنها منع کرده باشند.

حتی اگر این مفروضات پذیرفته و صفائی در ماه‌های باقیمانده این دوره نگاهی به صندلی ریاست نداشته باشد، قطعا و حتما بازگشت، او را به جریان قدرت و اثرگذاری باز گردانده و به او فرصت می‌دهد تا برای انتخابات اتاق اصناف کرمانشاه که همزمان با دیگر اتاق‌های اصناف در نیمه سال جاری برگزار می‌شود و پس از آن انتخابات اتاق اصناف ایران خود را آماده کند.

حال باید دید که کدام یک از گمانه‌زنی‌ها به حقیقت پیوسته و صفائی تا پیش از پایان هفته جاری به اتاق ایران باز می‌گردد یا این تغییر و تحول به زمانی دیگر موکول می‌شود.